Kasiar
12.03.2013 00:27
Co do frakcji - najniższa była poniżej 40, nie pamiętam dokładnie. Strach był, bo frakcja zaczęła bardzo gwałtownie spadać i się pogarszać, jak trafiłam na kardiologie było poniżej 40, lekarze myśleli, że będzie jeszcze gorzej, ale na szczęście się zatrzymało... teraz mam około 50, więc jest naprawdę dobrze, ale ostatnio podczas echa lekarz zaczął coś wspominac o problemach z tętnicą płucną i o zastoinowej niewydolności, no ale zobaczymy...
U mnie w trakcie chemii echo zawsze wychodziło okej, lekarz chwalił i dziwił się, że jest tak dobrze, za to jakieś pół roku po zakończeniu leczenia zaczęłam odczuwać "przeskakiwanie" w sercu, siniały mi dłonie i stopy. Szczerze mówiąc myślałam, że to chwilowe i minie... Przeskakiwanie z czasem się nasiliło, takie dodatkowe drgnięcia serca, zaczęłam biegać i ćwiczyć, do tego przypałętał się wirus opryszczki na plecach, wzięłam kilka opakowań heviranu i zaczęłam tracić przytomność w różnych nieoczekiwanych miejscach i sytuacjach. myslałam, że to przez lek, że minie... bla, bla, bla... w końcu rodzice zmusili mnie do wizyty u kardiologa, ten założył mi holter i okazało się po dłuższych przygodach z diagnozowaniem, że mam częstoskurcz komorowy z epizodami utraty przytomności. i nie ma możliwości wykonania ablacji i wg lekarzy jedynym rozwiązaniem jest kardiowerter, który mnie kopnie jak serce się zatrzyma. ale też natychmiast dali mi blokery do łykania i od tamtej pory zero omdleń powodowanych częstoskurczem/migotaniem. częstoskurcze czasami się zdarzają, ale mijają same, no i są coraz rzadziej... i kardiolodzy, i onkolog po wielu rozmowach doszli do wniosku, że serce po chemii jest zagadką i że czas i mój młody wiek (22 lata) mogą dużo pomóc. Więc biorę lek-czas i czekam ;)
U mnie w trakcie chemii echo zawsze wychodziło okej, lekarz chwalił i dziwił się, że jest tak dobrze, za to jakieś pół roku po zakończeniu leczenia zaczęłam odczuwać "przeskakiwanie" w sercu, siniały mi dłonie i stopy. Szczerze mówiąc myślałam, że to chwilowe i minie... Przeskakiwanie z czasem się nasiliło, takie dodatkowe drgnięcia serca, zaczęłam biegać i ćwiczyć, do tego przypałętał się wirus opryszczki na plecach, wzięłam kilka opakowań heviranu i zaczęłam tracić przytomność w różnych nieoczekiwanych miejscach i sytuacjach. myslałam, że to przez lek, że minie... bla, bla, bla... w końcu rodzice zmusili mnie do wizyty u kardiologa, ten założył mi holter i okazało się po dłuższych przygodach z diagnozowaniem, że mam częstoskurcz komorowy z epizodami utraty przytomności. i nie ma możliwości wykonania ablacji i wg lekarzy jedynym rozwiązaniem jest kardiowerter, który mnie kopnie jak serce się zatrzyma. ale też natychmiast dali mi blokery do łykania i od tamtej pory zero omdleń powodowanych częstoskurczem/migotaniem. częstoskurcze czasami się zdarzają, ale mijają same, no i są coraz rzadziej... i kardiolodzy, i onkolog po wielu rozmowach doszli do wniosku, że serce po chemii jest zagadką i że czas i mój młody wiek (22 lata) mogą dużo pomóc. Więc biorę lek-czas i czekam ;)