Nie wierzę, że to już prawie 10 tydzień abvd.

Jestem prawie w połowie... :)

Chyba zostanę na święta sama w domu.

Poza tym - jest lepiej. :)

Tak.
Chciałabym już, żeby to wszystko minęło.

Odliczam już do wtorku godziny..

A z resztą to sobie poradzę, bo przecież tego, że boli nie widać na zewnątrz.
Chociaż coraz bardziej mam ochotę przestać pokazywać, że jest okej. Nie jest okej, bo zrobienie sobie kawy i umycie włosów sprawiają mi taką straszną trudność!

Z medycznych nowości - płytki uznały sobie, że nie chcą być u mnie. Czyli, już nie metaforycznie - spadły jak cholera.

Wczoraj miałam zły dzień. Taki z gorączką, bólem zębów, szczęki, wszystkiego.

Dzisiaj obudziłam się i zobaczyłam słońce.
Słoneczna niedziela od dzieciństwa kojarzy mi się z wiosną, latem. Z beztroską, spokojem, spacerami, zabawą.
No. Dobrze mi się kojarzy.
Więc: dzisiaj mam jeden z lepszych dni

Straszne, że wiem, że minie w ciągu kilku godzin.

Wczoraj wieczorem zdałam sobie sprawę, że potrzebuję trochę więcej czasu, żeby się ogarnąć.

Nie lubię kisielu. :)

<kisielu czy kiślu? ;) >

Kiedy słyszysz o ziarnicy, zawala Ci się świat.
Mniej, lub bardziej - ale zawala się. Chociaż może "zmiana" jest lepszym określeniem.

Zmieniło mi się życie bardzo. Zestarzałam się i stałam się kimś innym.
Patrzę w lustro i nie widzę żadnej części z tej osoby, którą byłam przed zz.
I nie pomaga mi tłumaczenie "dorosłaś".

Czekam tylko na wtorek.
Moje życie kręci się wokół ch i odliczania dni.
Tylko, że to będzie wtorek. i nie dość, że drugi dzień tygodnia, to jeszcze drugi dzień miesiąca.

Czuję się okropnie, włosy zaczęły wypadać. Nie jest to jeszcze bardzo zauważalne, na szczęście.
O reszcie szkoda nawet wspominać.


Nie umiem zrozumieć tylko, dlaczego nagle jest tak pusto.
Jestem tylko chora, nie jestem kaleką.
Mogę robić większość rzeczy, które robiłam!
Okej, nie mogę pić.
Ale naprawdę chciałabym wyjść na zewnątrz.


Nikt nie powinien zostawać z tym sam.